Logo

بررسي تاثير مطبوعات بر بزهكاري كودكان و نوجوانان

گردآورندگان :


فاطمه قرمز چشمه.

زهره منيري.

الهام ميرخاني.

بازبين : پريسا آشتياني.

هرگونه استفاده از مطالب فوق بدن ذكر منبع مجاز نمي باشد .

زمستان 84 .


برگفته از سایت : http://cidso.com/tahghigh/tv.htm .




فصل چهارم
بررسي تاثير مطبوعات بر بزهكاري كودكان و نوجوانان


مطبوعات

امروزه تاثير مطبوعات بر بزهكاري به شدت رسانه هاي ديگري چون تلويزيون ، ويدئو و ماهواره نيست . اما نبايد از اثرات مخرب آن غافل شد . داستانهاي مربوط به خون ريزي ، آدم كشي ، انتقام ، شرارت ، شقاوت از عهد باستان تا كنون در بسياري از جوامع بشري رايج بوده و گاهي به صورت حماسه هاي ملي و مردمي سينه به سينه گشته به دست نسل معاصر رسيده است . از داستانهاي خشم ژوپيتر گرفته تا داستانهاي قوم يهود و رستم دستان به صورتهاي گوناگوني ، پرخاشگري ، مبارزه جويي ، دفاع از حرم و حريم منعكس شده است . ولي هرگز در تاريخ از بركت صنعت چاپ و تصوير داستانهاي خون ريزي و شقاوت تا به اين حد همه جاگير نبوده است .

در عصر حاضر رسانه هاي جمعي همه روزه اخبار مربوط به جرم و جنايت و جنگ ، در مطبوعات اغلب كشورها از آن جمله ايران منعكس مي شود و برخي اوقات خبر آن از مرزهاي كشورها گذشته و جنبه جهاني پيدا مي كند .

اخبار تلويزيون و شيوه اي كه در آن نگرش جامعه را به جرايم نوجوانان منحرف مي سازد ، در گزارش هاي جديدي تحت عنوان «كودكان ، جرم و اخبار تلويزيون محلي » مورد توجه قرار گرفته است كه اخيرا" در يو . دي ( نشريه Up date ) چاپ شده است . در اين گزارش ، دانيو يانيچ ( Danilo yanich ) در مركز توسعه اجتماعي و تدابير خانواده مي پرسد كه چرا اكثر مردم جرايم نوجوانان را در شرف ازدياد در مي يابند ، در حالي كه اينطور نيست و چرا مردم نوجوانان را به عنوان مرتكبان به جرايم خشن مي پندارند ، در حالي كه آنان بيشتر قربانيان بي دفاعي هستند . چرا مردم هر شب نوجوانان را در اخبار در نقش قربانيان مي بينند ولي باز هم گزارش هايي مانند كلومباين (1) ( Columbine ) را كه در آن نوجوانان مرتكب جرم هيتند را به ياد مي آورند .

نوجوانان نسبت به بزرگسالان كمتر به جرايم خشونت آميز دست مي زنند و بيشتر مرتكب جرايم مالي مي شوند . پس چرا اين به آنگونه كه درك مي شود نيست ؟

يانيچ مي گويد : « مردم آگاهي و اطلاعاتشان را از ديدن و باور كردن اخبار به دست مي آورند ، جايي كه مهارت هاي توليد و نمايش مي توانند تمام جرايم ، از جمله جرايم نوجوانان را بدتر از آنچه واقعا" هستند ، نشان دهند .

در 6 مورد از 10 گزارش قتل ، دو سوم گزارش هاي مربوط به بزه هاي ديگر و نصف گزارش هاي جرايم خشن ديگر كه نوجوانان در آنها درگير بوده اند مطالعه نشان داد كه نوجوانان قربانيان بوده اند تا مظنونان .

1- دبيرستاني در ايالت متحده كه در آن نوجواني با تير اندازي چند نفر را كشت .

به نظر مي رسد كه اين يافته ها برعكس مشاهده هاي ما از ارائه جرايم نوجوانان باشد .يانيچ مي گويد : « گزارش هاي ملي از مرتكبان نوجوان ، همانند تيراندازي هاي دبيرستان كلومباين حاكي از آن است كه اخبار تلويزيوني اغلب نوجوانان را به عنوان مظنونان جرايم معرفي مي كنند .

قسمت دوم : بخش دوم

بررسي تاثير تلويزيون بر بزهكاري كودكان و نوجوانان

گردآورندگان :

فاطمه قرمز چشمه

زهره منيري

الهام ميرخاني

بازبين : پريسا آشتياني

هرگونه استفاده از مطالب فوق بدن ذكر منبع مجاز نمي باشد .

زمستان 84

برگفته از سایت : http://cidso.com/tahghigh/tv.htm   

فصل دوم

افزايش رسانه هاي ارتباط جمعي به شكل گسترش انفجاري تلويزيون در دهه 1950 در آمريكاي شمالي ، همانند ديگر قاره ها نبوده است . بطوري كه ظرف مدت يك سال ، ( 1950 -1945 ) ميزان آن به بيش از يك ميليون دستگاه رسيد . سريع تر از هر جاي ديگر تلويزيون در خانه هايي نفوذ كرد كه كودكان كم سن و سال در آنها سكونت داشتند . در آمريكا احتمال يافتن تلويزيون در خانوارهاي داراي كودك زير 12 سال دو برابر خانوارهاي بدون اولاد بود . (1)

تلويزيون رسانه اي همه جا حاضر است كه محتواي آن به دقت تهيه شده و غالبا" واقع گرايي آن ، كودكان را جذب استنباط مفهومي از محتواي تلويزيون دارند و نه درباره زندگي واقعي جهاني كه تلويزيون ظاهرا" آن را ترسيم مي كند ، چندان چيزي مي دانند .

تحقيقات متعددي كه در آمريكا و انگلستان در مورد تاثير تلويزيون بر روي بچه ها به عمل آمده مي توان ابتدا اين نتيجه را گرفت كه تلويزيون مثل ساير وسايل ، چون بچه ها را با مسائل و ارزش هاي افراد بالغ در تماس قرار مي دهد ، اضطرابهاي آنان را در مورد آينده شان و به طور كل احساس عدم امنيتشان را افزايش مي دهد و خيلي زود پيچيدگي ، شرايط خانوادگي و اجتماعي و انساني را بر آنها آشكار مي سازد . (2)

امروزه ، بسياري از دارندگان دستگاه گيرنده تحت تاثير برنامه هاي تلويزيوني « تلويزيون سالاري » قرار گرفته اند كه البته با توجه به علاقه شديد خرد سالان و نوجوانان به برنامه هاي تلويزيوني ، به زحمت مي توان آنها را قانع كرد كه به موقع پيش از پايان برنامه هاي تلويزيوني به خواب روند يا به موقع تكليف مدرسه خود را آماده كنند .

1- شرام ويلبر ، تلويزيون در زندگي كودكان ما ، ترجمه محمود حقيقت كاشاني ، نشر مطالعات صدا و سيما، سال 77 ، ص 17 و 18

2- ستوده هدايت الله ، مقدمه بر آسيب شناسي اجتماعي ، نشر آواي نور ، سال 1373 ، ص 206 .

بسياري از متخصصين معتقدند كه بهتر است كودكان زير 3 سال اصلا با كامپيوتر و بازيهاي ويديويي آشنا نشوند و تا آنجا كه ممكن است با اسباب بازي هاي قابل لمس و واقعي مثل لگو و خانه سازي و ... سرگرم شوند
بعبارت ديگر اسباب بازيهاي انتزاعي براي اين سن مناسب نيست . اما اگر كودك زير 5 سال شما قبلا دسترسي به اين بازيها پيدا كرده است و اين امر بعنوان عادتي براي او در امده است ، بايد هم اكنون به فكر شروع قانون و تعيين حدود براي بكارگيري اين بازي ها باشيد .

ابتداد بايد فهميد كه چقدر او بازي كامپيوتري انجام مي دهد و در بقيه زمان آزادش چه كارهايي مي كند .
اغلب متخصصان رشد كودك پيشنهاد مي كنند كه مجموع زمان استفاده از صفحه نمايشگر _ كه شامل صفحه تلويزيون ، تماشاي فيلم ويديو و كارتون ، جستو جو در اينترنت ( براي كودكان بزرگتر ) و بازيهاي ويديوئي مي شود _ بايد بين يك ساعت تا حداكثر دو ساعت در روز تعيين شود .
اگر كودك شما 45 دقيقه در روز ، بازي كامپيوتري دارد و بعد يك برنامه تلويزيوني مي بيند و مدتي را هم مشغول فعاليت فيزيكي و جست و خيز است ، عملا جاي نگراني نيست . ولي اگر ساعت ها جلوي كامصيوتر باشد و به دسته بازي بچسبد ، يعني بيش از حد مشغول بازي كامپيوتري است .
اين چند پيشنهاد را براي به كنترل درآوردن مدت بازي كامپيوتري او طرح مي كنيم
قبل از ارائه بازي كامپيوتري يك محدوديت زماني مشخص را به كودك اطلاع دهيد . براي كودكان در اين محدوده سني مي توانيد از ساعتهاي زمان دار كه معمولا در آشپزخانه ها بكار مي رود ، استفاده كنيد . مثلا به او بگوييد تا اين ساعت زنگ بزند مي تواني بازي كني و عدد آن را براي مثال روي 30 دقيقه قرار دهيد . وقت بازي كه به سر آمد اگر كودك به قانون اهميت داد او را تشويق كنيد و براي تمام كردن بموقع بازي پاداش دهيد .ولي اگر زمان را نديده گرفت يا براي زمان بيشتري وارد چانه زني شد ، به آرامي قوانين بازي را به او توضيح دهيد . اگر مخالفت ادامه داشت مي توانيد بازي با كامپيوتر را به عنوام نتيجه قانون شكني ، براي مدت محددي متوقف كنيد ، مثلا زمان بازي فرداي كودك را بگيريد

براي اين اعتراص كودك كه " الان من وسط بازي ام . اينجا جاي خيلي حساس بازي است و .. " راه حلي بينديشيد . اعلب بازيه هاي كامپيوتري ، قابليت ذخيره سازي بازي را دارند . بنابراين ، بدون خراب شدن بازي، كودك قادر است وسط بازي هم، همه چيز را دست نخورده براي نوبت بعدي ذخيره كند . شايد لازم باشد كه اين ذخيره سازي را به او ياد بدهيد

چند سرگرمي ديگر براي وقتي كه "زمان بازي تمام شده است " براي كودك در نظر بگيريد . مثل كمك در آشپزي به مامام يا كتاب خواندن با بابا يا مامان ، نقاشي كشيدن و ...اين كار به انحراف توجه او از ابزي كمك مي كند و راحت تر دست از كامپيوتر مي كشد

به او بگوييد قبل از بازي كامپيوتري بايد همه كارهايش مثل جمع كردن اتاق و اسباب بازيهايش را انجام داده باشد . يا مثلا قبل از برنامه تلويزيون مورد علاقه بايد اين كارها انجام شده باشد

از قرار دادن كامپيوتر در اتاق كودك و هرجائي كه او بتواند دور از چشم شما به بازي مشغول شود ، خودداري كنيد . بطور كلي بهتر است كه كامپيوتر در محلي كه جنبه عمومي تر دارد مثل اتاق نشمين قرار داده شود و جلوي آن نيز امكان نشستن براي دو تا سه نفر فراهم آيد تا هم كاربرد اين وسيله زير نظر باشد و هم بعنوان يك وسيله، به اجتماعي شدن كودك كمك كند

عده اي معتقدند كه كامپيوتر باعث ايزوله شدن كاربر و ايجاد بيماريهايي مثل چاقي و تغيير يافت اسكلت بدن ( قوز، انحراف مهره هاي ستون فقرات و ... ) مي شود و البته چنبه هاي مثبت به كارگيري كامپيوتر در آموزش كودكان نيز غيرقابل انكار است : مواردي مثل ديكته، رياضي و درك متون و خيلي از مهارتهاي ديگر . همچنين تقويت مهارت حركتي ظريف كودكان و سرعت عمل آنها با اين بازيها عملي است . اما چراغ خطر مهم اين است كه كامپيوتر جاي روابط اجتماعي كودك را بگيريد و كودك به جاي پيدا كردن دوست با اين وسيله ارتباط برقرار كنند كه اين حالت حتي در كودكان فربيك هم به مراتب تقويت مي شود و عملا كودك در يك حلقه معيوب قرار مي گيرد
نكاتي در مورد خريد بازيهاي كامپيوتري
البته بازي بايد براي كودك جذاب و لذت بخش باشد تا كودك بتواند از محتواي آن نيز مسائلي را بياموزد . اين چند نكته به شما كمك مي كند انتخاب صحيح تري در خريد اين بازي ها داشته باشيد
بهتر است اول از همه به فكر سرگرم كننده بودن بازي باشيد، زيرا كه در سن زير 5 سال خط مشخصي بين آموختن صرف و تفريح نمي توانيد براي كودك بكشيد . پس براي اينكه كودك چيزهائي ياد بگيرد لازم است قبل از آن لذت ببرد . مطمئن باشيد كه كودك بيشتر دوست دارد كه زمان خوشي را سپري كند بجاي آنكه اهداف آموزشي بزرگترها را برآورده كند .


بازيهايي را انتخاب كنيد كه بازي بيش از يك بازيكن در آنها تشويق شده و باعث مي شود كه دو يا سه نفر با هم بازي كنند . به توصيه مركز ملي رسانه ها و خانواده ها، بهتر است خانواده ها كامپيوتر را به يك وسيله اجتماعي تبديل كنند . بهترين نرم افزار موجود در اين خصوص Lapware ذكر شده است كه به شما و كودكتان اجازه مي دهد تجربه اي مشترك از كامپيوتر داشته باشيد .


بازيهايي را انتخاب كنيد كه به كودك فرصت هاي پيروزي را با روش هاي مختلف مي دهد . بعبارت ديگر لازم نباشد كه براي ادامه يافتن بازي، كاربر حتما از يگ مهارت به خصوص كه تكرار آن براي كودك دشوار است، استفاده كند . تصويرهاي كم تحرك و طولاني كه حتما با رمز و راز تغيير خواهد كرد، كودك را خسته مي كند . مزرعه هاي اعداد يا جنگل هاي پر از موسيقي كه كودك را بدنبال خود بكشد و هر چه كه ماهرتر شد بازي نيز ماهرانه تر قابل پياده شدن باشد، بهتر است .


به ياد داشته باشيد نسخه نوشتاري يا ديداري _ شنيداري در يادگيري كودك از نسخه نرم افزاري مي تواند بهتر باشد، مثلا كتاب يك قهرمان خاص آموزنده تر از بازي آن قهرمان خاص براي كودك است .


هنگام خريد هميشه احتمال برگرداندن و پس دادن بازي خريداري شده را با فروشنده مطرح كنيد ، چرا كه اين احتمال وجود دارد سيستم سخت افزاري شما متناسب نباشد يا بازي خريداري شده مانند لياس ، يك شماره كوچكتر به تن فرزند شما در آيد ! يا شما آن بازي را براي كودكتان مناسب ندانيد .


بنابر تحقيقات انجام شده، بازي هايي كه محتواي خشن دارند، كودك را در معرض افزايش رفتارهاي پرخاشگرانه قرار مي دهند ، بخصوص اگر به صورت هميشگي بازي شوند و عملا كودك، زمان خيلي زيادي را به اين بازيها اختصاص دهد . اين نكته ارزش يادآوري دارد كه همه بازيهاي ويديويي و كامپيوتري بد نيستند . بازيهاي پر كيفيت به كودك فرصت حل مسائل مختلف زندگي و مهارت تفكر منطقي را آموزش مي دهد . همچنين بازي كامپيوتري به تقويت مهارتهاي حركتي ظريف، مهارت، سرعت عمل و سرعت انتقال مي انجامد . البته كودك را به تكنولوژي اطلاعات علاقه مندتر مي سازد .
هترين كار براي شما اين است كه تا فرصت باقي است و كودك هنوز اولين تجربه ها را در به كارگيري اين وسيله درك مي كند، به او كمك كنيد تا قوانين استفاده سالم و بي ضرر از آن را بياموزد .
به ياد داشته باشيد كودكان به آساني به مسائل مختلف عادت مي كنند ولي به سختي عادت نادرست را ترك مي كنند . نكته آخر اينكه يك مصرف كننده هوشيار باشيد، آنچه را به صلاح كودكتان هست انتخاب كنيد چيزي كه مناسب سن او باشد و پيغام هاي نادرست به او ندهد .

نوشته : دکتر هادی شاکر (مشاور کودک و خانواده )

منبع خبر : http://www.koodakan.org/Cnslt/magh/m17.htm

عکس برگرفته از : گوگل